Omgeving Apollo Bay
Door: NetteLeo
Blijf op de hoogte en volg NetteLeo
05 Februari 2020 | Australië, Apollo Bay
Vandaag de omgeving van Apollo Bay verkend. Onze eerste stop was Cape Otway, na Wilsons Promontory Park, het zuidelijkste puntje van Australië en het natste. Hier hoopten wij kangoeroes te zien. De enige die we gezien hebben, was er een van ijzer.
Op Cape Otway staat de oudste overgebleven vuurtoren van Australië. In 1848 gebouwd, door ongeveer 40 steenhouwers, zonder gebruik van mortel of cement…. Er stond ook een bunker die in de 2e WO gebruikt werd om Duitse en Japanse onderzeeërs te detecteren d.m.v. radar. Om ervoor te zorgen dat men op de paden blijft, staan er overal borden dat je op moet passen voor slangen naast de paden.
Vooralsnog geen kangoeroes en koala’s gespot en gelukkig geen slangen. Wij stopten op de terugweg, omdat er mensen naar de toppen van bomen aan het wijzen waren. Ik met mijn glaucoom zag niets, maar Antoinette zag al snel een kleine kaola in de bomen. We ontdekten er al snel meer, maar we zagen hun koppies niet, alleen hun achterste. Steeds meer mensen stopten, omdat wij omhoog keken. Uiteindelijk zat, op nog geen vijf meter van onze auto, een grotere koala met zijn koppie in het zicht. Onze dag kon niet meer stuk.
Hierna zijn we naar een soort Drents boomkroonpad gegaan,
‘Het Otway Fly Treetop’ Het verschil met het Drentse boomkruinpad zit hem in de hoogte. Nu liep je op 20 meter hoogte met een uitkijktoren van 47 meter hoog. Er staan bomen van 100 meter hoog tussen. Ik had het snel gezien, ik durfde niet naar beneden te kijken in verband met mijn hoogtevrees.
Als laatste wilden wij nog een waterval bekijken, die via een lang gravelpad tussen de bomen te bereiken was. Op het einde van het pad zagen we, zoals Reinier zou zeggen, een te zwaar ‘leeghoofd’ op een te kleine klapstoel zitten met een lekker vuurtje naast zich. Waarschijnlijk voor een barbecue Hij zat nog geen tien meter verwijderd van het bord waarop stond dat open vuur ten strengste verboden was! Wij besloten meteen, met de hevige bosbranden in ons geheugen, rechtsomkeert te maken.
Hierna nog 20 km over een kronkelweg met een gemiddelde snelheid van 20 km per uur. Twee tegenliggers gezien. Gelukkig niet meer, want rechts bomen en links bomen, alleen de bomen links stonden tien tot twintig meter lager.
Morgen langs de Twelve Apostels en dan naar de volgende bestemming: Port Fairy.
Op Cape Otway staat de oudste overgebleven vuurtoren van Australië. In 1848 gebouwd, door ongeveer 40 steenhouwers, zonder gebruik van mortel of cement…. Er stond ook een bunker die in de 2e WO gebruikt werd om Duitse en Japanse onderzeeërs te detecteren d.m.v. radar. Om ervoor te zorgen dat men op de paden blijft, staan er overal borden dat je op moet passen voor slangen naast de paden.
Vooralsnog geen kangoeroes en koala’s gespot en gelukkig geen slangen. Wij stopten op de terugweg, omdat er mensen naar de toppen van bomen aan het wijzen waren. Ik met mijn glaucoom zag niets, maar Antoinette zag al snel een kleine kaola in de bomen. We ontdekten er al snel meer, maar we zagen hun koppies niet, alleen hun achterste. Steeds meer mensen stopten, omdat wij omhoog keken. Uiteindelijk zat, op nog geen vijf meter van onze auto, een grotere koala met zijn koppie in het zicht. Onze dag kon niet meer stuk.
Hierna zijn we naar een soort Drents boomkroonpad gegaan,
‘Het Otway Fly Treetop’ Het verschil met het Drentse boomkruinpad zit hem in de hoogte. Nu liep je op 20 meter hoogte met een uitkijktoren van 47 meter hoog. Er staan bomen van 100 meter hoog tussen. Ik had het snel gezien, ik durfde niet naar beneden te kijken in verband met mijn hoogtevrees.
Als laatste wilden wij nog een waterval bekijken, die via een lang gravelpad tussen de bomen te bereiken was. Op het einde van het pad zagen we, zoals Reinier zou zeggen, een te zwaar ‘leeghoofd’ op een te kleine klapstoel zitten met een lekker vuurtje naast zich. Waarschijnlijk voor een barbecue Hij zat nog geen tien meter verwijderd van het bord waarop stond dat open vuur ten strengste verboden was! Wij besloten meteen, met de hevige bosbranden in ons geheugen, rechtsomkeert te maken.
Hierna nog 20 km over een kronkelweg met een gemiddelde snelheid van 20 km per uur. Twee tegenliggers gezien. Gelukkig niet meer, want rechts bomen en links bomen, alleen de bomen links stonden tien tot twintig meter lager.
Morgen langs de Twelve Apostels en dan naar de volgende bestemming: Port Fairy.
-
05 Februari 2020 - 11:20
Jacqueline Dekkers Los:
je bent bijna niet bij te houden met de hoeveelheid verslagen , ik geniet ervan.
wat leuk dat jullie de koala's hebben gespot, lijken mij een soort knuffelbeertjes toch?
dat leeghoofd is echt verontrustend, is er nog niet genoeg ellende door de branden, gggrrrrr.
hoogtevrees, ik ken er ook eentje ,Eef ging op de bodem van de bus zitten in de Montenegro om niet naar buiten te kijken en mijn moeder Truus haakte stapels pannenlappen om in Zwitserland niet uit het autoraam te hoeven kijken als we als gezin door Hans over de bergpassen werden gereden .
heerlijk dat het zo rustig is , ik heb vorig jaar van mijn collega prachtige foto's gezien van de twaalf apostelenplek, indrukwekkend!!
veel plezier.
-
05 Februari 2020 - 14:55
Natasja:
Hallo Leo & Antoinette, wij lezen ook weer mee! Waren net in NL voor een biertje maar helaas jullie zijn aan de andere kant van onze mooie aarde :-) Volgende keer dan maar. We zijn benieuwd naar jullie verdere avonturen. Groetjes, Andrew, Natasja & Minoes -
05 Februari 2020 - 18:51
Pauline:
The Twelve Apostels! Een iconische bestemming. Ook al zijn het er maar acht, het lijkt me práchtig. Doe de groeten aan Paulus!
-
06 Februari 2020 - 09:43
Yvonne:
Morning, voor ons dan. Hoe is het weer bij jullie? Jullie hebben tot nu toch al een fantastische reis aan het maken. Blijf genieten en zuig alles op. Ik blijf jullie volgen!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
